و ما، خالی؛ ايستاده‌ايم

و ما
در آستانه‌ی فصلی سرد
گردا گردِ يکديگر
در حاشيه‌ی مبهمِ
اين روزها و ماه‌ها و سال‌ها
ايستاده‌ايم
بی‌هيچ کلامی

دست می‌سائيم بر ديوارِ پيشِ‌رو
و چشم می‌پوشيم از ويرانه‌های پيشتِ‌سر

نه يادی
نه دياری
نه ايمانی

خالی
بی‌هيچ آرزوئی در سرهايمان
ايستاده‌ايم
در نوبتی نامعلوم

There are no comments on this post

Leave a Reply